اينـــجــــــآ ... آرامـــــگـــآه بـــغــــض هــــآي

كــــهــــنــــه اســـــت ... كـــمــــي ســــــكــــوت ...

كـــهـ  اگـــر بــــيـــدار شــــونــد درد دارنــــــد لــعــنـــتـــي هـــآ.

 

بــــــــه بــــــغــــض هـــــآيــــــم دســــت نــــــزن

 

حــالـ ـم خـوب اســت ... ولــی دلــم تــنــگ آن روزهــایــی اســت

 کـــه مــیــتــوانـــســتــم از تـــه دل بــخــنــدم ...

                                                 



تاريخ : دوشنبه بیست و پنجم شهریور 1392 | 11:40 AM | نویسنده : رویا |
بی تو امسال بهار یعنی پاییز ... تقویم  به گور پدرش می خندد ...

این روزها که همه چشم به راه تحویل سال نو هستن

من بی تفاوت روزهارو سپری می کنم ...

کاش می دونستی که بودنت،سال تحویل منه ...

به سلامتی خودم ... چراشو نپرس ... اشکت درمیاد ...

اخرین پست ... وبلاگ تعطیل شد ...

بدی،خوبی دیدین حلالم کنین دوستان ... خدانگهدار همتون ...

افسوس هیچکس وسعت ویرانی ام را حس نکرد ...


‌.

افسوس هیچکس وسعت ویرانی ام را حس نکرد ...




تاريخ : یکشنبه هجدهم اسفند 1392 | 7:24 PM | نویسنده : رویا |
متاسفانه این روزا که داره به بدترین شکل میگذره اسمش جوونیه ...

درخت با برگ های خشک و شاخه های شکسته هم هنوز درخت است ...
ادم اما دلش که بشکند دیگر ادم نمی شود ...
اقرار می کنم اینجا بدون تو حتی برای اه کشیدن هم
هوا کم است ...

ذایقه ام پیر شده ... بیست سالگی ام طعم پنجاه سالگی می دهد ...


تاريخ : شنبه دهم اسفند 1392 | 12:25 PM | نویسنده : رویا |
      |http://www.atrebaroon.blogfa.com|عکس های عاشقانه|http://www.atrebaroon.blogfa.com|

نفس بکــش ...

نفس بکــش ...

نفس بکــش ...

نــفــســـ ...

دکتر سرش را تکان می دهد و پرستار هم ...

دکتر عرقش را پاک می کند و کوه های سبز بر صفحه مانیتور کویر می شوند ...

خدایــــــــــا دلم مرگ آرامی کنار تو می خواهد ...

تو که نیستی انگار دنیا نیست و هیچکس و هیچ چیز با من راه نمی آید در نبودنت ...

نه دلم و نه نفس هایم ...

ولــنــتــایـن  را جشن گرفته ایم از حالا تــــــــــــا

همیشه های " بی تو " گلم ... جایت خالیست هنوز هم ...



تاريخ : پنجشنبه بیست و چهارم بهمن 1392 | 6:32 PM | نویسنده : رویا |

شب عروسیه، آخره شبه ، خیلی سر و صدا هست. میگن عروس رفته تو اتاق لباسهاشو عوض کنه هر چی منتظر شدن برنگشته، در را هم قفل کرده. داماد سراسیمه پشت در راه میره داره از نگرانی و ناراحتی دیوونه می شه...



ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه بیستم بهمن 1392 | 12:40 PM | نویسنده : رویا |
                                           

حتی دوباره لبخند زدن هم دل می خواهد که من دیگر ندارم ...

آنــکــه مــی رود فــقــط مــی رود

ولــی آنــکــه مــی مــآنــد

درد مـی کـشـد، غـصـه مـی خـورد، بـغـض مـی کـنـد، اشـک مـی ریـزد

و تـمـآم  ایـن هـا روحـش را بـه آتـش مـی کـشـد

و در انـتـظار بـازگـشـت کـسـی کـه هـرگـز بـآز نـخـوآهـد گـشـت

آرام آرام خـاکـسـتر مـی شـود ...

نـفـس مـی کـشـم تـآ بـه جـای مـرده خــاکـم نـکـنند، این گـونه اسـت حال من

                                                چــیـزی نـپـرس ...



تاريخ : سه شنبه هشتم بهمن 1392 | 6:53 PM | نویسنده : رویا |
                                         

صدای تپش های قلبم رو می شنوم اما هیچ علاقه ای به زندگی کردن توش نیست.

دلـــم تنگ شده است برای بی خیالی و آرامشی کــه مدتهاست دیگر ندارمش

خــنـــده هـــایی کــه دارم فــرامــوششان می کـــنم

و بــرای خــودم کــه حــالا دیـگر خــیلی عوض شـده ام

می خــواهم بنویسم اما از چه؟؟؟

این روزهــا هـیـچ چـیـز سـر جـایش نیست، حـتـی خـــودم!

روزی از هـمـه این دیـوارهـای محکم می گـذرم تـا  "دوباره خــودم را پیدا کنم"

روزی، جــایی، هـمـیـن حـوالی شـــاید ...

"بـــی تـــو" کـنـار این خـاطـره ها نـشـسـتـن، دل می خـواهد بـاور کــن.

 

 



تاريخ : چهارشنبه بیست و پنجم دی 1392 | 2:57 PM | نویسنده : رویا |



تاريخ : یکشنبه بیست و دوم دی 1392 | 11:23 AM | نویسنده : رویا |
سلام دوستان.

اول از همه جا داره از رویای عزیز بابت این که اجازه داد نویسنده ی وب باشم تشکر کنم.

میلاد حضرت مسیح و به همه ی دوستای گلم تبریک میگم.

این پست و گذاشتم تا از امروز تا ۱۴ فوریه هر کی بهترین جمله ای رو که به ذهنش میرسه به عشقش بگه.

۱۴ فوریه مصادف با روز عشاق ( ولنتاین )



تاريخ : چهارشنبه چهارم دی 1392 | 7:38 PM | نویسنده : رویا |
               

و تـــو هــيــچــگــآه نـــخـــواهــي فـهــمــيــد كـــهـ مــن بــا يـــــــــــــــاد هــمــان دقــايــقــي

 كـــهـ  كـــنــآر هــمـ بـــوديــم روز هــآيي كـــهـ بي تـــو گـــذشــتـ را زنــده مــآنــده امــ ...

امشــب دلـــم گـــرفـــتـــهـ مــثــل تــمـــوم لحـــظــهـ هـــآ

بـــآزم قـــدم زنـــون مــــيرم تـــو دل گـــذشــــتـــهـ هـــــآ

دلــــم نمـــي خـــواد بـــمــونــهـ تـــو درد ايـــن ثـــآنــيـــهـ هــــآ

امـــشـــب هـــوآي بــــديــــهـ، هـــوآي درد و غـــصــه هـــآ

امـــشـــب دلــــم فــرآريــه از هــرچـــي خـــنــدهـ رو لـبــآســـتـ

بـــغـــض ســكـــوتـــمـ ســـنــگــيــهـ، شــكــســـتـنـشـــم بــآ خــدآســتـ

امــشــب نــگــآم خــيــره ســـت فــقــط رو قـــآب عــكــس تــو

آخـــرش دل مـــنــم، تــجـــربـــه كــــرد شـــكــســتــنــو

امـــشــب پـــر از درده دلــــم حـــتـــي پـــر از اشــكــهـ چــشــآم

واســـه فـــرار از ايـــن ســقــوط، اون ســـر دنــيــآم مــيـــآم

امــشــب دلـــم دويــدنــش انــگـــآر رســـيــدن نــدارهـ

از هـــر طـــرف روي ســـرش درد و مــصــيــبــت مــي بــآرهـ

امــشــب تــمــومــي نــدآرهـ، چـــرآ خـــورشـــيــد در نــمــيــآد

دلـــم دآرهـ كــــم مـــيــآره ايــن ســيــآهي ســـر نــميــآد ...

اگـــــهـ كــــســي گـــريـــهـ مـــي كـــنــهـ بـــهـ خــــآطـــر ايـــن نـــيــســتـ كـــهـ ضــعــيــفــهـ

بـــهـ خــــآطر ايـــنــهـ كــهـ واســـهـ يـــه مدتــــ طــولــآنــي قــــوي بـــــودهـ ...

                     

 خــــدآيـــــــــــآ ديــــــدي؟؟؟

كـــــلـــــي بـــآران فـــــرســـتـــــــآدي تــــآ ايــــــن لــكــــه هــــآ را از دلــــم بـــشـــويي

مـــن كــــــــهـ گــــــفـــتـــــــهـ بــــودمـ لـــــكــــــــه نــــيــــســـتـــ

زخـــــــــم اســــتـــ ...

از وقـــتـــي تـــو    " رفــــتـــي "   آيــنــده هــيــچـــوقــتــ نــيـــآمـــد كـــهـ هـــيــــچ،

گــــذشـــتــهـ هــــم هــــيـــچـــوقــــتــ نـــگـــذشـــتـــ ...



تاريخ : یکشنبه هفدهم آذر 1392 | 11:12 AM | نویسنده : رویا |

این روزا وقتی کسی در آغوشت میگیره و سرش و میذازه رو شونت و آروم تو گوشت میگه دوست داره تو هم باید آروم بهش بگی تو اون مدرسه ای که تو درس خوندی من مدیر مدرسه بودم!!!!!!!!!



تاريخ : جمعه پانزدهم آذر 1392 | 6:0 PM | نویسنده : رویا |

تاريکی هـر چقدر سياه باشد ...

نور ناخود آگاه ماه است که دل آن را ميشکافت...

خود را با تمام احساس به شفافی آب ميرساند...

تا خاک را با احساسش،با خود همراه کند...

تا نانی برساند بر دست آن گرسنه ای که ...

زيبايی انسانيتش پشت زشتی روح ديگری پنهان شده...

"""و اين زيبايی احساس توست...

که همچون نور ماه ميشکافت...

عمق احساسم را تا مرا ...""

به " باوری پر از تو "برساند...

تاريخ : یکشنبه دهم آذر 1392 | 7:29 PM | نویسنده : رویا |
                         تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری چهارم www.pichak.net كليك كنيد

مـــــی گــــویـنـد چــــرآ درد دلــــــ نــمــی کــنـــی؟؟

نـمـی دانـنـد زخـــمـ از عـــصــبـــ کــــهـ بــگــذرد دیـــگـــــر درد نـــدارد ...

حـــکــــآیـــتــــ مــــنـ حــــکــــآیـــتـــ کــــســــی بــــود کــــهـ عـــآشـــق دریــــآ بــــود

امــــــــــــآ قــــآیــــق نــــداشــــتــــ

دلـــــبـــــآخـــــتــــهـ ســـــفــــــر بــــود ... امـــــــــآ هـــمـــســـفــــر نــــدآشــــتــــ

حـــکــــآیــتـــ کــــســــی بـــــود کـــــهـ زجــــر کــــشـــیـــد

امـــــــــــآ ضـــجــــهـ نــــزد

زخـــــــمـ داشـــــتــ ... امـــــــــآ نــنـــآلــــــیـد ...

گــــــریــــهـ کــــــــرد ... امـــــــــآ اشـــــــکـــ نـــریـــخـــتـــ !

حــــکـــــآیـــتـــ مـــــنـ حــــکـــــآیـــتــ کــــســـی بـــــود کـــــهـ پــــر از فــــریــآد بــود

امـــــــــآ ســـکـــــوتـــ کـــــرد تـــــآ هــــمـــهـ صــــدآهــــآ را بـــشــــنـــود ...

         
 
 
                   
 
زخـــمــــی تــــــرین ســـــآقــــهـ ایــنـ جـــنـــگـــلـــــم  ... تـــیــــغ و تـــبـــری
نـــیـــســـتــ کــــهـ مــــــرآ نـــشـــنـــآســـد ...
 
خــیـــلـــی ســــخـــتـــهـ خــــوآبـــ کـــســی رو بــبــیــنــی کــــهـ دیـــگــــهـ هـــیـــچـــوقــتــ
نـــمــی تـــونـــی تــــو واقـــعـــیـــتــ بــبــیــنــیــشـ ...


تاريخ : چهارشنبه یکم آبان 1392 | 6:49 PM | نویسنده : رویا |
                     

   قــبــــل از رفـــتــــن بــــهـ جــــهـــنـــمـ حـــتــمــــا ایـــن دیـــآلـــوگـــــ را

   خــــوآهـــــمـ گــــفــــتــــ: " خــــدایآ، بـــبـــخــش کــــهـ نـــآامـــیـدتـــ کـــردمـ"

 

                     خــــدایـــآ مــــــن دلـــــــمـ قـــــرصـــــهـ

                     کــــســــی غــــیــــر از تـــــو بــــآ مـــــن نـــیـــســـتـــ

                    خــــیــــآلـــتــــ از زمــــیــــن راحـــــتــــ

                     کــــــهـ حــــتــــی روز روشــــــن نـــیـــســــتــــ

 

                     کــــســـی ایـــنجــــآ بـــهـ یـــآدش نـــیــســــتــــ

                     کــــــهـ دنــــیـــآ زیــــر چــــشـــمـــآتـــــهـ

                    یـــهـ عــــمـــرهـ یــــآدمــــونـ رفـــتـــــهـ

                    زمــــیـــن دآر مــــکــــــآفـــــآتـــــــهـ

 

                    فـــرآمـــــوشــــمـ شــــده گــــآهــــی

                    کـــــهـ مــــن ایـــنـــجـــآ چــــهـ هــــآ کـــــردمـ

                    کــــهـ روزی بــــآیـــد از ایـــنــــجــــآ

                    بـــــآزمـ پــــیــــش تـــو بــــرگـــــردمـ

 

                   خـــــدایــــآ وقـــــتـــ بــــرگـــــشـــتـــن

                   یـــــهـ کـــــمـ بــــآ مــــن مــــدارا کـــــن

                   شــــنـــیــــدمـ گــــرمــــهـ آغــــوشـــتــــ

                    اگـــــهـ مـــیــــشـــهـ مــــنــــمـ جـــــآ کـــن

 

     بـــلـــنــد بــــخـــوآن، درشــــتـــ بـــنـــویــس، آویـــــزهـ گــــوشـــتـــ کـــن

      " تـــقــــوا " آن نـــیـــســتــ کــــهـ بــــآ یــــک " تـــق " " وا " بــــرود ...



تاريخ : جمعه بیست و ششم مهر 1392 | 10:6 PM | نویسنده : رویا |
                      

مســـــــآفـــر بــی بــــدرقـــهـ مــــــن ...

آنـقــــدر بــی صـــــدا " رفــــتـــی " کـــهـ از وداع جــــــآ مــــآنـــدمـ

بـــــآز بــهـ غـــیــرتــ چــشــــمــآنــم کــهـ آبــــی

پـــشـــتــ ســــرتــ ریـــخــــــتــنــد ...

 

از غــریـبــی هــآ نــگــو مــن هــم غــریـبـم بـیـخـیـآل

بـآ هــمــه خــوش بـآوری هــآ بـی نـصـیـبـم بـیـخـیـآل

گـرچـه بـآ هـرکــس نـشــســتـم بـآ هــمـه هــم پـآ شــدمـ

وقـتـ گـریـه چــون هــمــیـشــه بـی رفـیـقــم بـیـخـیـآل

                         

ســـکــــوتـــ هــــمــــزاد تـــلـــخــــی اســـتـــ

کـــهـ در ایـنــجــآ نــفــس مــی کــــشــــد

تــآ ســنــگــیــنـی ســآلــهــآ " نـبـودنـتــ "

را پــیـشـآپــیـش بــر شــآنـه هــآیـم احســآس کــنــم

 



تاريخ : پنجشنبه یازدهم مهر 1392 | 9:54 AM | نویسنده : رویا |
                     

خـــــیـــــلـــی حــــــرفـــــــا تـــــــوی قــلـــبــم هـسـتـــــ

 هـــنـــوزم کـــهـ هـــنـــوزهـ

 نــمــیــخـــــوام هـــیــچــکــسـ بــدونــهـ کـــهـ دلــــشـ بـــــرام بـــســــوزه ...

بــــهـ ســلـآمــتــی لــبــخــنـدی کــــهـ کــمـکــ مـیـکـنــهـ

تــــآ بــرای هــــمــــهـ تــــوضــــیــح نــــدم چــــقــــد حـــــآلــــم داغــــونـــــه.

هـــرکــــسـ زخــــــم هـــــآی دســـــتـــــم را دیــــــد پـــــرســــیـــد

چـــــــرآ بــــآ خــــــود چـــنـــبــن کــــــــردی؟؟

امــــــــــــــــا

هــیــچــکــسـ زخـــم هــــای بــزرگـــ دلـــــــــم را نــدیــد

تــآ بـپـرســـد، چـــــــــرآ بـــا تــــو چــنــیـــن کــــردنــد؟؟

داداشــــــی گــــــلـــــــم:

خـــــداحـــــآفـــظــی اتـــ عـــجــــبـــ خـــــرآبــــهـ ای بـــــآر آورده

مــــدتـــهـــــآســــتــ در تــــلــآشـــنــد مــــــرآ از زیــــر آوار

تـــنــــهـــــآیـــی هــــــآیــم بــیــرونـ بـکـشــــنـد ...


 گــفـتـی : “ تـــآ شـــقــآیـق هــسـتــ زنــدگـــی بـــآیـــد کــرد”
 شــقــآیــق هــســتــ امــــآ تــو نـیــسـتــی،
حــآل چـــه بـایـد  کـرد؟



تاريخ : یکشنبه بیست و چهارم شهریور 1392 | 8:46 PM | نویسنده : رویا |

بـــــــــــــهــ زیـــــــر خــــــاکــــی و هـــــنـــــــوز نــــرفـــــتــــی از خــــیــــال مـــــنـــــــــ.

گــــــآهــــــــی دِلــَتـــــــــــ نــِمـیـخـــوآهـــــَد . . .
دیـــــــــروز رآ بـــــهــ  یــــــــآد بـــیـــــآوَریـــــــ . . .
اَنــگـیــزه ايـــ بـــــــــَرایــــــِ فـــــــَردآ هــــــَمــــــ نــــــــَدآری . . .!
وَ حــــــــــــــآلــــــ هــــــَــمـــــــ کـــــــــــِه . . .
گـــــــآهـــــی فـــَقــــَط دِلـــَــتــــــــــــ مــیــخوآهــــــــَد . . .
زآنــــوهــــایـــــَتــــــــ را تــَنـــگـــــــــ دَر آغوشــــــــ بــِگـیــری . . .
وَ گوشــِــهــــ ای اَز گوشــِــهـــ تــَریـنــــــــ گوشـِهـــ ای کِـــهـــ می شــِنآســـی . . .
گـــــریــــــهـــ کــــنــــــی . . .

 

 

دلـــــــگــــــــــــیــــــــرمـــــــــــــ ...

از دنــــــــــیـــــــــــــــآ و روزگـــــــــــآرشـــــــــــــ

از بـــــــــیـــــــ کـَــــســـــ ــــــی هــــــــآ و سُــــ ـــــــــکوتـــــهآ

ایـــــــــنــــــــ مـَــ ــــــنــــمـــــــ کِـــهــــ ایــــنــــگــــونـِــهـــ خَــســــتـِـهـــ امـــــ

مـَــنـــی کِــــهـــــ هــَــمــــیــــشـِـــهـــ خُــوبـــــ بـــودمـــ و خـَـــنـــدانـــــــــــ

مَــــنــــــی کـٍـــــهــــ خـــــَــنـــدهـــ هـــــآیـــَمـــــــــ

مــِـــثــــالـــی بــــُــــود بــــِــــه مـــــثـــال ضــَــــربـــُـــ الـــــمــَـــثــــل هـــــآ

نــِــــمـــیــــ تــــوآنــــی بــــفـــهـــــمیــ

و الــــــبــــــتـــــــهــ عـــَـــجـــیـــبــــــ هـَــــمــــــ نــیـســـتـــــ بــَــــرآیــــمـــــ

چـُـــونـــــــ   " تــــو "    " مـــــنـــــ "   نــــیـــســـتـــیــــ

پـــَســــ لــــطـــفـــــا قـــــضـــــآوتـــــم نــــــکــــــــنــــــــ .

 

روزآیــــیـــــ کــِـــهــــ تــــــو تــــــوشـــــــونـــــــــ نـــــــیـــــستـــــی

حــــیــــــفـــــمـــــ مـــ ــــــیــــآد زنــــدگــــــی کـــــنـــــمـــــ .

 



تاريخ : سه شنبه دوازدهم شهریور 1392 | 12:39 PM | نویسنده : رویا |
                                        

دیگــــــــــــــــــــــه حتـــــــی گــــــــــریــه هــــــم صــبــرم نمـــــــیــــــشــــــــه.

ســــــــلام دوســــــــــتـــان

بـــبـــخشــــــید یـــــه مـــدت نــبــودم راســــتـــشـــــ ...

داداشــــــــــــــــــــــــــــــــــــیــــــــــــــــــــــــــم

از دنــیــا رفــــــتــــــ ... واســــه همیــــشــــــه از پــیــشم رفـــتـــــــ

فـــقــــط ۲۱ ســــالشـــــ بــــود.

ایـــــنـــــ روزا خـــســــتـــه و بــــی حــــوصـــلــــه کـــــم حــــــرفــــــم

خـــــودمـــــــونی بــــــگـــــم داغـــــــونم. یــــه مــــدت کــــم ســــر مــــیــزنم

ولــــی ســـــر میزنم. صـــلواتــــ شــــمار پــــایینــــــ وبــــــ فــــعالــــه

واســــــه شـــــــادی روح داداشــــــیم صلواتـــــــ بـــفرســــ لطفــــــا ...

" آرامـــــــــــــ در گـــــــــوشـــــــــــه ای نـــشــــــســـــتـــــــه امــــــــــــ

کـــــــــار از چســــــــبـــــ و بــــــــانــــــد و پـــــــــانـــســـــــمـــــــــانــــــــ

گــــــــذشـــــــــته ... زخـــــــــــــم بـــــــــه روحــــــــم رســـــــیــــــده.



تاريخ : جمعه یکم شهریور 1392 | 1:58 PM | نویسنده : رویا |
                                    

سختــــ استــــ ببازی تمــــــــام احســــــاس پاکــتــــ را

و هــنــوز نفهــــــــــمیده باشـــی کــــــــــــــــــــــــــه

اصـــــــلا دوســـــــتتـــــ داشـــتـــــــــ؟

روزگــــــــار بـــا مــــا خــــوبـــــــ تــــــا نکــــــــــــــرد

مــــــــا را خــــــوبـــــــ  تــــــــــــــــــــــــــــا  کـــــــــرد ...

مـــــــی بیــــــنی خــــدایـا!

عــــاقــبـتـــــــــ مــــن شــــــد ســــرنــوشـــتـــــــــ

         جــــــــنـــــــــاغ

هــــــــــمه ســـــــــر شــــــــــکـــــــســــــــتــــــــنـــــم

شــــــــــــــــــــــــــــرط بســــــــــــــــتـــه انـــــــد ...



تاريخ : چهارشنبه نهم مرداد 1392 | 9:33 PM | نویسنده : رویا |
                                       

گاهـــــــی آدم مــــــی مــــــونـــــه بــــیـــن نـــفــس کشیدنــــ و  نکشیدنــــ

مــــــیخـــــوای نـــکــــشی یـــــه حــــســــی یـــهــــو بـــه دلتــــ

 مــــــیـــــفــــتــــه و مــــــی بــیـــنـــی نـــمـــــی تـــونــــی

از عشقتــــ از زندگیتــــ دستــــــــ بـــکشـــــی بـــی اخــتــیــار

 مــنــصـــرفــــ مـــی شـــی یــــــه نــفـــس آرومـــــــ  مــــی کــشـــی

و تــــا مــــیـــــای بــــــه زنـــــدگــــــی بــرگـــــردی دوباره

 رفـــــتـــاری مــــی بـــیـــنــــی کــــــه هــــمـــــه وجودتـــــــ

مــــــنــــجـــمــــد مــــیـــشـــه و  حـــس مــــی کــــنی

 هـــــمــــــونــــــــــ بــــهــــتـــــر کــــــــــه بـــــمـــــیـــــری.

ایــــــنــــــ بــــلـــــاتــــکـــلـــیـــفــــی خــــودش کـــلـــی جــــهنــــمـــــه.



تاريخ : چهارشنبه دوم مرداد 1392 | 1:59 PM | نویسنده : رویا |
                               

به یاد داشته باشــــ،

هر لذتی کـه از حرام می چشی

پروردگـــارت لذتی شیرین تـــر ازحلال را از تـــو خواهــد گرفتــــ و ذائقه اتـــــ تغـییر خــواهـد کـرد

اگــر طـعـم شیریـن مناجاتــــ را مدتــــ هاستــــ نـچـشـیده ای،

 

فـکــــــــــــــــــــر کــــــــن۱



تاريخ : جمعه بیست و یکم تیر 1392 | 3:22 PM | نویسنده : رویا |
                                        

به آرامی آغاز به مردن می کنی اگر سفر نکنی، اگر کتاب نخوانی،

اگر خدا را فراموش کنی، اگر به اصوات زندگی گوش ندهی،

اگر از خودت قدر دانی نکنی ..

به آرامی آغاز به مردن می کنی، زمانی که خود باوری را در خود بکشی،

وقتی نگذاری دیگران به تو کمک کنند، اگر برده عادات خود شوی،

اگر همیشه از یک راه تکراری بروی،اگر روزمرگی را تغییر ندهی،

 اگر رنگ های متفاوت به تن نکنی ...
امروز زندگی را آغاز کن! امروز مخاطره کن! امروز کاری کن ...

" نگذار که به آرامی بمیری "



تاريخ : یکشنبه نهم تیر 1392 | 10:38 AM | نویسنده : رویا |
شب کریسمس بود و هوا سرد و برفی.

پسرک در حالی که پاهای برهنه اش را روی برف جابه جا می کرد

تا شاید سرمای برف های کف پیاده رو کم تر آزارش بدهد

،صورتش را چسبانده بود به شیشه سرد فروشگاه و به داخل نگاه می کرد.

در نگاهش چیزی موج می زد،انگاری که با نگاهش نداشته هاش رو از خدا طلب می کرد،

انگاری با چشم هاش آرزو می کرد.

خانمی که قصد ورود به فروشگاه رو داشت کمی مکث کرد

 و نگاهی به پسرک که محو تماشا بود انداخت و بعد رفت داخل فروشگاه.

چند دقیقه بعد،در حالی که یک جفت کفش در دستانش بود بیرون آمد.

- آهای، آقا پسر!

پسرک برگشت و به سمت خانم رفت. چشمانش برق می زد وقتی آن خانم، کفش ها را به او داد.

پسرک با چشمان خوشحالش و با صدای لرزان پرسید:

- شما خدا هستید؟

- نه پسرم، من تنها یکی از بندگان خدا هستم!

- آها، می دانستم که با خدا نسبتی دارید!



تاريخ : یکشنبه نهم تیر 1392 | 10:25 AM | نویسنده : رویا |
يك راند ديگر مبارزه كن!

وقتي پاهايت چنان خسته اند كه به زور راه ميروي، يك راند ديگر مبارزه كن.

وقتي پاهايت آنقدر خسته اند كه قدرت گارد گرفتن نداري، يك راند ديگر مبارزه كن.

وقتي خون از دماغت جاري است و چشمانت سياهي مي رود و چنان خسته اي كه

آرزو مي كني حريف مشتي به چانه ات بزند و كار را تمام كند، يك راند ديگر مبارزه كن.

به ياد داشته باش همواره كسي كه يك راند ديگر مبارزه مي كند هرگز

" شكست نمي خورد ".



تاريخ : یکشنبه نهم تیر 1392 | 10:2 AM | نویسنده : رویا |